یوشیتا | فروشگاه اینترنتی کتاب یوشیتا
کتاب کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند (و فرزندان شما از اینکه آن را خواندید خوشحال خواهند شد) به انگلیسی (The book you wish your parents had read) اثر فیلیپا پری (Philippa perry) ترجمۀ فاطمه کوهی انتشارات یک
معرفی کتاب کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند:
نویسندۀ این کتاب با بهرهگیری از سالها تجربه در عرصۀ رواندرمانی، مسیری روشن پیشروی والدین میگشاید تا با شناخت گذشتۀ خویش، الگوهای رفتاری ناخودآگاه خود را شناسایی کنند و میان خود و فرزندانشان پلی از جنس همدلی و درک متقابل بسازند. این کتاب راهنمایی است برای یافتن آرامش و ثبات در رابطۀ والد و فرزندی؛ نه فقط برای والدینی که اکنون در این مسیر پرمسئولیت گام برمیدارند، بلکه برای هر انسانی که قلبش برای کودکان میتپد و رؤیای ساختن دنیایی امن و پر از عشق برای نسل بعد را در سر دارد.
معرفی کامل کتابی که آرزو میکنید والدینتان خوانده بودند:
«کودکان آنچه را که ما میگوییم انجام نمیدهند؛ بلکه آنچه را انجام میدهند که ما انجام میدهیم.» قبل از اینکه به رفتار فرزندانمان بیندیشیم، بهتر است به اولین الگوهای آنها نگاهی بیندازیم و یکی از مهمترین آنها، خودِ ما هستیم.
این کتاب، یک راهنمای کلیشهای فرزندپروری نیست که در آن به آموزش دستشویی رفتن یا از شیر گرفتن کودک بپردازد؛ بلکه سفری است به درون رابطۀ با فرزندتان که با خواندن آن موانعی را که مانع شکلگیری پیوند عمیق و معنادارتان میشود، پیدا خواهید کرد و برای ایجاد پلی میان خودتان، راههایی را نشانتان خواهد داد. این اثر، داستان تربیت ما و تأثیر آن بر شیوۀ فرزندپروریمان است و با خواندن آن به اشتباهاتی که ناگزیر مرتکب خواهیم شد، نگاهی خواهیم داشت؛ بهویژه اشتباهاتی که سوگند خورده بودیم هرگز تکرارشان نکنیم و درنتیجه یاد میگیریم جبرانشان کنیم. در این کتاب، نه از فرمولهای جادویی خبری است و نه از میانبرهای فرزندپروری؛ شاید این صفحات گاهی شما را بیازارد، خشمگین کند یا حتی به انسانی بهتر تبدیل کند.
وقتی در جزئیات بچهداری، از عوضکردن پوشک و بیماری گرفته تا بهانهگیریهای کودک و نوجوان، غرق میشویم یا بعد از یک روز کاری سخت، تازه کار واقعیمان در خانه شروع میشود، ممکن است دیدِ کلی خود را نسبت به والد بودن از دست بدهیم. این کتاب کمک میکند تا این تصویر بزرگتر را ببینیم، عقبتر بایستیم و بفهمیم چه چیزهایی واقعاً مهماند و چطور به فرزندمان کمک کنیم بهترینِ خودش باشد.
نویسنده با بهرهگیری از سالها تجربه در عرصۀ رواندرمانی، مسیری روشن پیشروی والدین میگشاید تا با شناخت گذشتۀ خویش، الگوهای رفتاری ناخودآگاه خود را شناسایی کنند و پلی از جنس همدلی و درک متقابل میان خود و فرزندانشان بنا کنند. این کتاب راهنمایی است برای یافتن آرامش و ثبات در رابطۀ والد و فرزندی؛ نه فقط برای والدینی که اکنون در این مسیر پرمسئولیت گام برمیدارند؛ بلکه برای هر انسانی که قلبش برای کودکان میتپد و رؤیای ساختن دنیایی امن و پر از عشق برای نسل بعد را در سر دارد. این کتاب، آینهای است روبهروی والدین، تا با نگاهی صادقانه به گذشتۀ خود، نهتنها والدینی بهتر، بلکه انسانهایی کاملتر شوند.
قسمتهایی از کتاب:
-
یکی از سادهترین گفتوگوهای اولیه، «باهم نفسکشیدن» است. نوزادان بهطور طبیعی نفس میکشند، اما کمکم یاد میگیرند که تنفسشان را کنترل کنند. وقتی نوزاد در آغوش مادرش یا نزدیک او قرار میگیرد، اغلب تنفسش با تنفس مادر هماهنگ میشود. این هماهنگیِ تنفسی، میتواند ریشۀ پیوند عمیق بین مادر و فرزند باشد. من خودم تجربه کردم که هماهنگکردن تنفس با نوزاد چقدر میتواند آرامشبخش و لذتبخش باشد. شاید به همین دلیل است که آوازخواندن برای کودکان تا این حد اهمیت دارد. وقتی با کودکان آواز میخوانیم، هم باهم نفس میکشیم و هم باهم بازی میکنیم.
-
اگر فرزندتان چیزی میخواهد که شما نمیخواهید به او بدهید، برای مثال کودکتان سوئیچ ماشین را میخواهد، بهجای اینکه با یک اسباببازی حواسش را پرت کنید، به او بگویید: «میدونم که دوست داری با سوئیچ بازی کنی، اما سوئیچ برای بازیکردن نیست و ممکنه بهت آسیب بزنه.» با این کار، کودک میآموزد که خواستههای او همیشه برآورده نمیشود و باید یاد بگیرد که با این موضوع کنار بیاید؛ همچنین، به او نشان میدهید که به احساساتش توجه میکنید و میفهمید که چرا ناراحت است. بهجای اینکه احساسات کودک را نادیده بگیریم، باید به او کمک کنیم تا یاد بگیرد چگونه با ناامیدی و عصبانیت کنار بیاید؛ به او بگویید: «میفهمم که عصبانی هستی، اما نمیتونم سوئیچ رو بهت بدم.» با این کار، کودک میآموزد که احساساتش طبیعی است و میتوان آنها را ابراز کرد؛ اما همیشه نمیتواند هر چیزی را که میخواهد، داشته باشد.
-
انکار احساسات کودک، معمولاً وقت کمتری میگیرد. مثلاً وقتی عجله دارید و میخواهید بهزور به کودکتان کاپشن بپوشانید، او مقاومت میکند. اگر کمی صبر کنید و به احساسات او توجه کنید، او راحتتر همکاری میکند. میتوانید بگویید: «تو گرما رو دوست نداری، برای همین نمیخوای کاپشنت رو بپوشی. وقتی بیرون رفتیم و هوا سرد شد، کاپشنت رو بپوش.» اگر همیشه صبحها عجله دارید، زودتر بیدار شوید تا وقت داشته باشید به کند بودن فرزندتان احترام بگذارید و احساسات او را تأیید کنید. اینطور زندگی دیگر میدان جنگ نمیشود.
-
خواب، مانند دیگر جنبههای فرزندپروری، حوزهای است که هرچه زودتر در آن سرمایهگذاری کنید، بعداً زمان کمتری را صرف اصلاح آن خواهید کرد. بهترین راه سرمایهگذاری، همدلی است. میتوانید کنار تخت او دراز بکشید یا با او بنشینید تا آرام شود و بخوابد. با این کار، نوزاد یاد میگیرد که خوابیدن یعنی احساس امنیت و آرامش. شاید در این مدت، عادتهای خواب خودتان هم کمی تغییر کند. این کاملاً طبیعی است. نوزادان وقتی بیدار میشوند، دوست دارند بوی مادر یا پدرشان را حس کنند یا به آنها دست بزنند. پس اگر کنار نوزادتان بخوابید، او زودتر آرام میشود و شما هم راحتتر میتوانید به خواب بروید. ما در طول شب چند بار بیدار میشویم، حتی اگر متوجه نشویم. بزرگسالان معمولاً هر نود دقیقه یکبار و نوزادان هر یک ساعت یکبار بیدار میشوند. اما اگر نوزاد احساس کند که شما نزدیکش هستید، احتمال اینکه کامل بیدار شود، کمتر است.
دربارۀ نویسنده، فیلیپا پری:
فیلیپا پری، رواندرمانگری با بیش از بیست سال سابقۀ فعالیت است. او از اعضای هیئت علمی مدرسة زندگی است و تهیهکنندگی و اجرای چندین مستند ازجمله «حقیقت دربارة کودکانی که دروغ میگویند» برای رادیو ۴ بیبیسی و «دوقطبی بودن» برای کانال ۴ را بر عهده داشته است. فیلیپا پری اخیراً در برنامة رادیو ۴ بیبیسی با عنوان «عصر احساسات» فعالیت داشته و در مستند رادیویی «تحقیر» نیز مشارکت کرده است. او به همراه همسرش، گریسون پری (هنرمند) و گربهاش کوین در لندن زندگی میکند. آنها یک دختر به نام فلو دارند.
فهرست مطالب
- مقدمۀ مترجم
- پیشگفتار
- مقدمۀ نویسنده
فصل اول: میراث فرزندپروری شما
- گذشته باز میگردد تا ما (و فرزندانمان) را آزار دهد
- شکاف رابطه و ترمیم آن
- ترمیم گذشته
- چگونه با خودمان صحبت کنیم؟
- والدین خوب/والدین بد: جنبۀ منفی قضاوت
فصل دوم: محیط زندگی فرزند شما
- آنچه اهمیت دارد ساختار خانواده نیست، بلکه کیفیت روابط ماست
- وقتی والدین با یکدیگر زندگی نمیکنند (جدایی والدین)
- چگونه درد را قابلتحمل کنیم؟
- وقتی والدین با یکدیگر زندگی میکنند
- چگونه بحث کنیم و چگونه بحثنکنیم؟
- تقویت حسننیت
فصل سوم: احساسات
- چگونه احساسات را بپذیریم؟
- سرکوب احساسات
- واکنش بیشازحد
- مهار احساسات
- اهمیتِ پذیرش احساسات کودک
- خطر نادیدهگرفتن احساسات؛ بررسی یک مورد
- شکاف در رابطه، ترمیم و احساسات
- همدلی کن، نه مقابله
- هیولاهای زیر تخت
- اهمیت پذیرش همۀ احساسات
- الزامی برای خوشحالی
- پرتکردن حواس از احساسات
فصل چهارم: پایهگذاری
- بارداری
- جادوی همدلی
- شما جزو کدام دسته از والدین هستید؟
- کودک و شما
- برنامهریزی برای زایمان
- مرور تجربۀ زایمان
- خزیدن بهسمت سینۀ مادر (تماس پوست با پوست)
- ارتباط اولیه
- حمایت: برای پدر و مادر شدن در ابتدا باید مورد حمایت والدینتان قرار بگیرید
- نظریۀ دلبستگی
- گریههای اجباری (گریههای ناشی از نیاز)
- هورمونها و طوفان احساسات
- احساس تنهایی
- افسردگی پس از زایمان
بخش پنجم: پیشنیازهای سلامت روان
- پیوند عاطفی
- ارتباط متقابل و تعاملی
- گفتوگو چگونه آغاز میشود؟
- رعایت نوبت در گفتوگو (دالی بازی)
- وقتی گفتوگو دشوار است: ترس از گفتوگو (دیافوبیا)
- اهمیت مشاهدۀ آگاهانه
- وقتی به تلفن همراه خود معتادید، چه اتفاقی میافتد؟
- ما با یک قابلیت ذاتی برای گفتوگو متولد میشویم
- کودکان نیز انساناند
- چگونه فرزندانمان را به آزاردادن عادت میدهیم و چگونه این چرخه را بشکنیم؟
- چرا کودک «وابسته» میشود؟
- یافتن معنا در مراقبت از کودک
- حالت پیشفرض فرزندتان
- خواب
- تشویق به خواب
- کمککردن، نه نجاتدادن
- بازی
فصل ششم: رفتار: هر رفتاری یک نوع ارتباط است
- الگوهای رفتاری
- بازی بردوباخت
- تمرکز بر واقعیتِ کنونی، نه خیالاتِ آینده
- ویژگیهای لازم برای رفتار مناسب
- اگر هر رفتاری یک نوع ارتباط باشد، پس رفتارهای نامناسب چه معنایی دارند؟
- سرمایهگذاری مثبتِ زمان از ابتدا، بهتر از جبران خسارت در انتهاست (پیشگیری بهتر از درمان است)
- کمک به بهبود رفتار با بیان احساسات
- وقتی توضیحات بیفایدهاند
- میزان سختگیری والدین چقدر باید باشد؟
- نکاتی دربارۀ کجخلقیها
- نقزدن
- دروغگویی والدین
- دروغگویی کودکان
- حدومرزها: خودتان را توصیف کنید، نه فرزندتان را
- تعیین حدومرز با کودکان بزرگتر و نوجوانان
- نوجوانان و جوانان
- و بالاخره وقتی همه بزرگ میشویم
- سخن پایانی
- دربارۀ نویسنده
نقد و بررسی وجود ندارد.